خرس قهوه ای از تله شکارچیان در مازندران رهایی یافت + عکس

تحریریه پارسینه- سعید حصاری: روح الله اسماعیلی روز یکشنبه افزود: این خرس قهوه ای نابالغ حدود سه سال سن دارد و در محدوده روستای بندبن واقع در پارک ملی کیاسر در تله گیر افتاد.

وی ادامه داد: این حیوان با تلاش نیروهای ستادی و شهرستانی و دامپزشک معتمد اداره‌کل نجات یافت و پس از بررسی وضعیت جسمی، در زیستگاه طبیعی خود رهاسازی شد.

این مقام مسوول خاطرنشان کرد: در این عملیات، پس از بیهوش‌سازی موقت حیوان و معاینه کامل توسط دامپزشک معتمد از نظر آسیب‌دیدگی، خرس در ارتفاعات جنگلی منطقه و در محدوده‌ای امن و با منابع غذایی کافی رهاسازی شد.

اسماعیلی ضمن قدردانی از سرعت عمل محیط‌بانان و اطلاع‌رسانی به‌موقع اهالی روستا، بر اهمیت تعامل جوامع محلی در حفاظت از گونه‌های حیات‌وحش تأکید کرد و گفت: اطلاع‌رسانی سریع مردم و حضور به‌موقع نیروهای محیط زیست، مانع از بروز آسیب جدی به حیوان شد و نمونه‌ای از همکاری مؤثر مردم و سازمان در حفاظت از حیات‌وحش است.

محیط زیست مازندران جمعیت خرس‌های قهوه‌ای را که از غرب تا شرق استان پراکنده است را «خوب» توصیف می‌کند اما تعداد این گونه جانوری که در مازندران زیست می‌کند، مشخص نیست. خرس‌های قهوه‌ای را حیوان همه چیز خوار می‌نامند و غذای آن‌ها شامل طیف وسیعی از گیاهان و حیوانات است که به وفور در ارتفاعات مازندران به چشم می‌خورد.

خرس قهوه ای یکی از گوشتخوارانی است که تلاش های حفاظتی و پژوهشی گسترده ای در در سراسر حوزه انتشار این گونه در اروپا، آسیا و آمریکای شمالی اروپا، آسیا و آمریکای شمالی به آن اختصاص یافته است. با این حال، این گونه در محدوده قفقاز و خاورمیانه به شدت کمتر از سایر بخش های محدوده پراکنش خود مورد بررسی قرار گرفته است.

همچنین به گزارش انجمن یوزپلنگ ایرانی، اتحادیه جهانی حفاظت از طبیعت IUCN در برنامه عمل حفاظت از خرس ها در سال ۱۹۹۹، به گفتن عبارت “جمعیت کوچک” درباره خرس های ایران بسنده کرده و حتی برخی وب سایت ها، خرس های خاورمیانه را تقریبا منقرض شده پنداشته اند.

از سال ۱۳۸۵ خرس قهوه ای به عنوان یکی از گونه های گوشتخواران بزرگ جثه ایران در برنامه های مطالعاتی انجمن یوزپلنگ ایرانی بوده و برنامه های متعددی برای حفظ آن در مناطق مختلف ایران، بخصوص منطقه حفاظت شده البرز مرکزی شمالی و استان لرستان به عنوان ۲ نماینده البرز و زاگرس درحال اجرا می باشد. تیم مستندسازی انجمن نیز طی سال های اخیر درحال تولید مستندی درباره زندگی این زیرگونه کمتر شناخته شده کشورمان است.

نقشه های موجود در اتحادیه جهانی حفاظت نیز به صورت نادرستی بیان کرده که خرس ها در بخش های عظیمی از ایران منقرض شده اند، درحالیکه خرس های ایران هنوز در بخش های گسترده ای پراکنش تاریخی خود را همچنان حفظ کرده اند.

ازسوی دیگر، طی یک قرن اخیر، تنها حدودا ۱۰ مقاله علمی در مجامع علمی درباره خرس های قهوه ای خاورمیانه و قفقاز منتشر شده است که نشان از ضعف دانش موجود دارد. درعین حال، سه مقاله تابحال درباره خرس قهوه ای در ایران به چاپ رسیده است.

درخصوص جمعیت خرس قهوه ای در ایران نیز آمار قابل اتکایی وجود ندارد، بطوریکه کارشناسان قدیمی جمعیت خرس قهوه ای را ۵۰۰ تا ۲هزار عدد برای کل کشور می دانند، هرچند که بعید است این آمار منطقی باشد.

نخستین پژوهش دانشگاهی خرس قهوه ای در سطح تحصیلات تکمیلی نیز در ایران مربوط به سال های اخیر می باشد که درسال ۱۳۸۶ صورت گرفت. با این حال، خرس قهوه ای موفق به جلب توجه محققان ایرانی در سال های اخیر شده و درحال حاضر، حدود پنج پایان نامه تحصیلات تکمیلی در این مورد توسط محققان جوان ایرانی درحال اجرا است.