گرانی بی رویه مواد غذایی تهدید جدی بر سلامت نسل های آینده/صورت هایی که با سیلی هم سرخ نمی شوند

پارسینه گزارش می دهد/حمید رضا اسکندری/این روزها کافی است سری به بازارهای روز و میوه‌فروشی‌ها بزنیم تا تغییر قدرت خرید مردم را با چشم ببینیم. بسیاری از خانواده‌ها دیگر مانند گذشته خرید نمی‌کنند و حتی خرید مواد غذایی ضروری نیز برایشان دشوار شده است.

روز گذشته برای خرید مرغ به بازار روز رفته بودم. چیزی که بیشتر از همه توجهم را جلب کرد، فروش زیاد پای مرغ بود محصولی که زمانی دور ریز محسوب میشد، امروز برای بعضی خانوارها به گزینه‌ای ارزان‌تر برای تأمین بخشی از غذای روزانه تبدیل شده است. در طرف دیگر، میوه‌فروشی‌ها خلوت‌تر از گذشته به نظر می‌رسند و مردم کمتر میوه می‌خرند چون وقتی درآمد کفاف هزینه‌های زندگی را نمی‌دهد، خانواده ناچار است اولویت‌بندی کند.

مسئله فقط این نیست که یک خانواده امروز کمتر گوشت، مرغ، لبنیات یا میوه می‌خرد. مسئله بزرگ‌تر، پیامدهای ادامه‌دار این وضعیت بر سلامت جامعه و به‌خصوص کودکان است.

کودکی که باید در سال‌های مهم رشد خود پروتئین، ویتامین‌ها و مواد معدنی مورد نیاز بدنش را دریافت کند، اگر به دلیل گرانی نتواند رژیم مناسب سن خود را داشته باشد، ممکن است با مشکلات تغذیه‌ای و اختلال در رشد مواجه شود. سازمان جهانی بهداشت نیز تأکید می‌کند که سوءتغذیه می‌تواند شامل کمبود ویتامین‌ها و مواد معدنی باشد و تغذیه ناکافی و مزمن می‌تواند رشد جسمی و حتی توانایی‌های شناختی کودکان را تحت تأثیر قرار دهد.

این یعنی موضوع فقط گرانی مواد غذایی نیست موضوع، سلامت نسل آینده کشور است.

وقتی یک خانواده مجبور می‌شود بین خرید میوه، گوشت، مرغ، تخم‌مرغ، لبنیات و سایر مواد غذایی ضروری یکی را انتخاب کند، دیگر نمی‌توان گفت مردم صرفاً در حال مدیریت هزینه‌هایشان هستند. سفره بخشی از مردم جامعه در حال کوچک تر شدن و حتی حذف آن است و اینجا باید از مسئولان پرسید:

آیا قرار است مردم هر روز بیشتر از سبد غذایی خود کم کنند و بعد با بسته‌های حمایتی محدود، مشکل را حل‌ کنیم؟

یک میلیون تومان کالابرگ، اگرچه در شرایط سخت اقتصادی می‌تواند کمک‌کننده باشد، اما به‌تنهایی درمان درد سفره مردم نیست. وقتی قیمت مواد غذایی به شکلی افزایش پیدا می‌کند که قدرت خرید خانواده‌ها کاهش می‌یابد، حمایت واقعی باید به‌گونه‌ای باشد که دسترسی مردم به غذای سالم و کافی را تضمین کند، نه اینکه تنها بخشی از هزینه‌های از دست‌رفته را جبران کند.

این را باید گوشزد کنیم که کودک نباید قربانی وضعیت اقتصادی خانواده‌اش شود.

هیچ پدر و مادری نباید مجبور شود بین پرداخت اجاره خانه، هزینه درمان، خرید لباس و لوازم مدرسه و خرید غذای سالم برای فرزندش یکی را انتخاب کند.

غذا یک کالای لوکس نیست حق اولیه زندگی و سلامت انسان است.

اگر امروز میوه، شیر، تخم‌مرغ، گوشت و دیگر مواد غذایی از سفره بخشی از مردم حذف شود، هزینه واقعی این اتفاق شاید سال‌ها بعد با افزایش بیماری‌ها، مشکلات رشد، در جامعه خود را نشان دهد. تغذیه مناسب در سال‌های ابتدایی زندگی نقش مهمی در رشد و سلامت آینده کودک دارد.

بنابراین مسئولان باید موضوع امنیت غذایی مردم را بسیار جدی‌تر از یک مسئله اقتصادی کوتاه‌مدت ببینند.

اگر امروز برای سفره مردم تدبیر نکنیم، فردا باید برای سلامت جامعه هزینه بسیار بیشتری بپردازیم.

مسئولان باید بدانند کوچک شدن سفره مردم فقط یک عدد در گزارش‌های اقتصادی نیست. بسیاری از مردم امروز دیگر حتی با سیلی هم نمی توانند صورت شان را سرخ نگه دارند،

پشت هر سفره کوچک، یک خانواده نگران و پشت هر سفره کودکانه، آینده یک نسل قرار دارد.

نباید اجازه دهیم گرانی، مردم را از ابتدایی‌ترین حق خود که خوردن غذای سالم و کافی است محروم کند.